Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύντομα ενοχλητικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύντομα ενοχλητικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Νόημα

Κοιτώ την ημερομηνία της προηγούμενης ανάρτησης. Σχεδόν 18 μήνες σιωπής. Η σιωπή είναι σαν την προφυλάκιση λοιπόν. Της προφυλάκισης, ακολουθεί απελευθέρωση, είτε φυλάκιση. Μα η σιωπή δεν είναι φυλακή. Αλλά ούτε ελευθερία. Ελευθερία είναι, ίσως μια-κάποια, να νιώθεις πως τα παιδιά σου θα μεγαλώσουν σε έναν καλύτερο κόσμο, ή πως θα κάνουν εκείνα τον κόσμο καλύτερο. Και πως αυτό έχει ένα-κάποιο, νόημα. Φυλακή είναι αυτό που ζούμε. Στη φυλακή όμως, αντίθετα με την ελευθερία, επέρχεται μια νέα κοινωνικοποίηση. Επανέρχεται ένας πληθυντικός, μια ομάδα διαλυμένη επανασυνδέεται. Στη φυλακή μας ξαναγινόμαστε Έλληνες, αργά, βασανιστικά, με πόνο. Στην ελευθερία γινόμαστε πάλι κοσμοπολίτες.  Κι έτσι δεν ξέρω τι θα βγει από τούτη τη σύγκρουση.
Τι ξέρω;
Πως μέσα στο διάστημα της προφυλάκισης δεν επιθύμησα ελευθερία, δεν επιθύμησα φυλάκιση.
Επιθύμησα μόνο να είχε κάτι νόημα, νόημα ίδιο με αυτό που εντοπίζω πια μόνο στο γέλιο των παιδιών μου, μόνο στο γέλιο τους.


buzz it!

Tous Grecs.


Το χρονοδιάγραμμα δεν είναι καθόλου τυχαίο: την ώρα που οι Βρυξέλλες θέτουν την Ελλάδα υπό επιτήρηση, η Γαλλία, διά της Κριστίν Λαγκάρντ, της υπουργού της επί των Οικονομικών, παρουσιάζει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το κυβερνητικό σχέδιο για να επανέλθουν τα δημόσια ελλείμματα στο 3% το 2013. Η υπουργός θα προσέξει να μην προφέρει τη λέξη «λιτότητα», η οποία παραλίγο να της στοιχίσει τη θέση λίγο καιρό μετά την ανάληψη του υπουργείου, το 2007, όμως περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού στη «Le Figaro» (στο φύλλο της 30ής Ιανουαρίου) λίγες αμφιβολίες αφήνουν: «Είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε προσπάθειες άνευ προηγουμένου, για τις οποίες απαιτείται εθνική κινητοποίηση. Το σχέδιο προβλέπει ότι οι συνολικές δημόσιες δαπάνες θα αυξάνονται με ρυθμό κατώτερο του 1% ετησίως από το 2011. Ουδέποτε μια κυβέρνηση έχει κάνει τόσο πολλά. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα πάγωμα του προϋπολογισμού των υπουργείων και ανάλογες προσπάθειες για τις τοπικές συλλογικές δομές».

Ίδιο σχέδιο και στις ΗΠΑ: το δημόσιο έλλειμμα, που πρόκειται να αυξηθεί φέτος στο 10,6% του ΑΕΠ, θα πρέπει να έχει μειωθεί σε περίπου 4% το 2013. Και στις τρεις περιπτώσεις,
της Ελλάδας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ (ο κατάλογος δεν είναι εξαντλητικός) η λογική είναι η ίδια: έναν χρόνο αφότου άνοιξαν όσο το δυνατόν περισσότερο τους κρουνούς των πιστώσεων για να ξορκίσουν την κρίση και να καθησυχάσουν την κοινή γνώμη, οι κυβερνήσεις αρχίζουν να κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση... και πάλι για να καθησυχάσουν την κοινή γνώμη. Η αύξηση των επιτοκίων της αποταμίευσης στις δυτικές χώρες δείχνει πράγματι ότι τα νοικοκυριά ανησυχούν πλέον για τα δημόσια ελλείμματα που, όπως πιστεύουν, χρησίμευσαν περισσότερο για να διασωθούν οι τράπεζες απ΄ ό,τι για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας. Είναι συνεπώς καιρός για τις κυβερνήσεις να στείλουν το σήμα ότι επανερχόμαστε στη νομιμότητα, έστω κι αν εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες. «Η ανάκαμψη υπάρχει στις στατιστικές, όμως η ύφεση υπάρχει στη ζωή των ανθρώπων» παραδέχθηκε στο Νταβός ο Λάρι Σάμερς, ο οικονομικός σύμβουλος του Μπαράκ Ομπάμα.

Η έξοδος από την κρίση προαναγγέλλεται πολιτικά και κοινωνικά δύσκολη- το υποδηλώνει η αναβίωση του λαϊκισμού. Και εδώ, ο τρόπος με τον οποίο οι Έλληνες θα αποδεχθούν την επερχόμενη λιτότητα θα παρατηρηθεί προσεκτικά από πολλές πρωτεύουσες, η πολιτική των οποίων ακολουθεί, διακριτικά, μια ανάλογη οδό.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4558612&ct=1


Οταν πανηγυρίζαμε για την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ  και μετά στην ΟΝΕ και στο Ευρώ, θα έπρεπε να μας είχαν ενημερώσει ότι η Ευρώπη αποδέχεται να προσδιορίζουν την πολιτική της οι αγορές κι ότι το παιχνίδι των όποιων κερδοσκόπων μπορεί να είναι αποδεκτό, αλλά δεν είναι αποδεκτός ο πόθος των λαών να ζουν καλύτερα.

Αυτό δεν είναι Ευρώπη των λαών αλλά των μονοπωλίων, κι ας έχει οικειοποιηθεί το σύνθημα το ΚΚΕ. Δεν είμαι ΚΚΕ, μα δεν είμαι και τυφλός.

Επειδή λοιπόν η χώρα δέχεται συντονισμένη επίθεση κερδοσκόπων εξ αιτίας της δεινής οικονομικής κατάστασης (στην οποία εξάλλου βρέθηκε επειδή τα εκάστοτε γκόλντεν μποις έπαιρναν όλα τα λεφτά,  και τα σκάνδαλα και οι μίζες κλπ) , καλούμαστε τώρα εμείς πρώτοι στην Ευρώπη, και μαλιστα υπό κοινοτική κηδεμονία-εποπτεία, να σηκώσουμε το βάρος της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Δεν αμφισβητώ τις καλές προθέσεις του Παπανδρέου. Αλλά αμφισβητώ την απόφαση υποταγής μιας χώρας στα θέλω των αγορών και των στοιχηματζήδων. Αν η Ελλάδα χαθεί, θα χαθεί ολη η Ευρώπη. Κι αυτο οι Ευρωπαίοι το ξερουν. Δεν κινδυνευει εδώ μια χώρα, αλλα μια ένωση.

Την  υπογράμμιση στην τελευταία παράγραφο στο κείμενο της Μοντ την έκανα για να καταλάβουμε ότι αν η Ελλαδα αποδεχτεί σήμερα τις θυσίες που ταχα μου επιβάλλονται για να μην πτωχεύσουμε, αύριο τις ίδιες θυσίες θα τις αποδεχθούν όλοι οι λαοί.

Είναι λοιπόν πράγματι καιρός για τους Ελληνες. Καιρός να γίνουμε όλοι Ελληνες. Το κόστος της απειλούμενης πτώχευσης είναι πάντοτε μικρότερο από το κόστος της υποτέλειας των παιδιών μας.
Εξάλλου εδώ που φτάσαμε δεν έχουμε και πολλά να χάσουμε, τα πηραν ήδη.

Αυτό που καμια κυβέρνηση στη γη δεν θα μπορέσει ποτέ να προσπεράσει χάριν των κερδοσκόπων, είναι η αντίσταση του λαού της.




buzz it!

Τα γυαλιά

Με αυτά τα γυαλιά διάβασε την Πολιτική Ανυπακοή, του Χ.Ντ.Θόροου.
Με αυτά διάβασε τους νόμους της πατρίδας του και της Βρετανίας και με αυτά έγραψε την πολιτική του διαθήκη.
Με αυτα κατανόησε την αδικία κι αποφάσισε να μοιραστεί το οραμά του χωρίς να γίνει ποτέ κάτι περισσότερο απο ένας πραγματικός ηγέτης, γυμνός με έναν μανδύα, λιπόσαρκος, μακριά απο κάθε πλούτο.
Με είδε τους οπαδούς του να στέκονται ακίνητοι μαζί του απέναντι στα ρόπαλα των αστυνομικών, κηρύσσοντας τη μη βια.
Με αυτα, τα πιο ευτελή, φτηνά γυαλιά στην εποχή του, έγραψε την ιστορία του καιρού και της πατρίδας του.
Αυτα τα γυαλιά τα κληροδότησε σε όλους μας.
Αυτα τα γυαλιά ανήκουν στην ανθρωπότητα.
Η αξία τους είναι τα ματια που είδαν απο μέσα τους.
Και η ματιά που έριξαν στον κόσμο.
Αυτα τα γυαλιά δεν εχουν καμιά χρηματική αξία. Κι ας τα αγόρασαν για 1,8 εκατομμύρια ευρώ. http://www.skai.gr/master_story.php?id=113463
Μπορεί να καταλήξουν έκθεμα μιας βιτρίνας σε ένα πλούσιο σπίτι η επιχείρηση, αλλά όποιος μπορεί πραγματικά να κοιτάξει μέσα απο αυτά τα γυαλιά δεν έχει ανάγκη κανέναν πλούτο.
Τον πλούτο τον έχει στο βλεμμα του.

buzz it!

Η πιο ερωτική φράση

Λένε πως η αγάπη ξεκινάει εκεί που ο άλλος δεν έχει πια εκπλήξεις να σου δώσει. Που από ανοίκειος και ξένος, γίνεται οικείος και γνώριμος, που απο φωτιά με σάρκινο περίβλημα ξαναπαίρνει το σχήμα και την παγωνιά του. Αγάπη, λένε αυτοί, σημαίνει να αναπαύεσαι παραδομένος. Τότε μονάχα το "σ' αγαπώ" είναι αληθινό. Μα λένε άλλοι, πως δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε στον έρωτα, πως πάντα πρέπει να αγρυπνούμε, πάντοτε να κρυβόμαστε λιγάκι, να διατηρούμε μια πτύχωση συναρπασμού ασιδέρωτη, ποτέ ολότελα γυμνοί στον άλλον μη φανερωθούμε, γιατί είναι το άγνωστο που τον πυρώνει και το γνωστό που τον καταστέλλει. Αγάπη, λένε αυτοί, σημαίνει μην αφεθείς να γίνεις δεδομένος. Τότε μονάχα το "σ' αγαπώ" μπορεί να διαρκέσει. Μια μέρα, ρώτησαν το Σίσυφο ποιοί να είχαν δίκιο. "Δεν ξέρω", απάντησε ισορροπώντας την πέτρα, "μα τώρα που με ρωτάτε θυμήθηκα πως την πιο ερωτική φράση που μου απηύθυνε ποτέ γυναίκα, αν η ίδια γυναίκα την είχε απευθύνει σε κάποιον άλλον, δεν θα ήταν φράση πάθους. Θα ήταν φράση οίκτου, φράση φιλίας, συμπαράστασης, συμπάθειας, κατανόησης, μα σίγουρα φράση αντιερωτική. Μου μοιάζει λοιπόν σαν η αγάπη να σημαίνει ο,τι μπορεί κανείς να καταλάβει, στην κατάσταση που βρίσκεται, τη στιγμή που του απευθύνεται" Κι όταν τον ρώτησαν ποιά ήταν αυτή η παράξενη φράση, απάντησε: "Δώσε μου λίγο απ' το βάρος σου"

buzz it!

Περί παιδοφιλίας και περί ανοησίας


Πρόσφατα μου διηγήθηκε ένας συνδίκτυος την κόντρα του με έναν άλλον συνδίκτυο.
Δεν ξέρω πως ακριβώς και με ποιόν τρόπο, ο ένας υποστήριζε ότι κάποιοι που δημοσιεύουν τις φωτο των παιδιών τους στο δίκτυο (όπως, εντύπως, η Βανα Μπάρμπα η οποία είχε ως γνωστόν πρωτοπορήσει στο θέμα) εκθέτουν τα ανυπεράσπιστα παιδάκια στους ανώμαλους παιδόφιλους του διαδικτύου ή των εντύπων. Εν πάσει περιπτώσει, κι αν όχι έτσι ακριβως (κραταω την επιφύλαξη γιατι δεν είδα την κόντρα), του είπε με απλά λόγια οτι οι γονείς παρανομούν όταν ποστάρουν φωτογραφίες των παιδιών τους στο ιντερνέτ!
Επειδή αντέχω πολλά, ακόμα και τη σαχλαμάρα, αλλά ως έναν βαθμό, θέλω να δηλώσω ότι διαθέτω τα δυο μου παιδιά βορά στα μάτια των παιδόφιλων (αν θελουν δε, τα νοικιάζω κιόλας 1 δισ ευρώ το καθένα για μια ώρα, βλεπετε, δεν είναι οτι είμαι υπεράνω, απλά θέλω πολλά) κι οτι η συγκεκριμένη φωτό, είναι επίσης και αιμομεικτικής φύσης. Κοιτάξτε καλα, η μικρή σκύβει να φιλήσει τον μπέμπη στο στόμα, αλλα αυτός της ξεφεύγει. Επίσης κι εμένα με φιλάει στο στόμα το εν λόγω ανθυπογκομενίδιο-ωπα λαθος, ανα διετία προάγεται, αρα πλεον υπογκομενίδιο.
Επίσης θέλω ευκαιρίας δοθείσης αν και περσινά ξινά σταφύλια, να πω σε όσους κατηγόρησαν τη Βανα Μπαρμπα οτι εκθέτει το παιδί της στους παιδόφιλους, οτι θα ήταν πιο λογικό να την κατηγορούσαν για εμπόριο συναισθημάτων, για ανοησία, για κακογουστιά, για οτιδήποτε. Αλλα να την κατηγορούν οτι εκθέτει την κόρη της στους παιδόφιλους άρα δεν την αγαπάει, είναι ο,τι πιο ανόητο και πρόστυχο έχω ακούσει τελευταία σχετικά με τη σχέση γονιού-παιδιών. Ας σημειωθεί ότι η εν λόγω μου είναι εως αντιπαθής ως φυσιογνωμία.
Οσο γιαυτούς που βλέπουν παντού τους δράκους και θεωρούν οτι παραβιάζουμε το δικαίωμα των παιδιών μας στην ιδιωτικότητα επειδή ποστάρουμε φωτογραφίες τους, ρε παλικάρια, μήμπως οταν βλεπετε παιδικά κωλαράκια σε παραλίες καυλώνετε λιγάκι;;;
Ελεος πια με τον καθε ανόητο.
Αφήστε τον κόσμο να καμαρώσει όπως θέλει τα παιδιά του.

buzz it!

Money for nothing

Σκέφτομαι παλιόφιλε Μαρκ, πως τότε, όταν ήσουν όπως στην άνω φωτο, αν με ρυθμικά παλαμάκια σου ζητούσε η συναυλία να βγεις σε τρίτο ανκόρ να πεις ειδικά το Μάνι φορ νάθινγκ, τουλάχιστον θα κατανοούσες τι σημαίνει να μην βγεις, τι σημειολογία παράγει.

Σκέφτομαι ακόμα πως για να προωθήσεις τον καινούργιο σου δίσκο που μας ανέπτυξες ολον, απαξίωσες την παλιά σου μπάντα. Ισως βαρέθηκες; Μα εγώ τους Dire Straits τους αγάπησα. Και τον καινούργιο σου δίσκο, αν δεν κάνω λάθος, σαν αντιγραφή τους, σαν αντιγραφή του εαυτού σου σε πιο ήπιο ήχο, ή μήπως γερασμένο (;) τον άκουσα.

Ομορφη κιθάρα παίζεις ακόμα Μαρκ. Κάποτε όμως έπαιζες και με ψυχή. Δεν κοίμιζες τον κόσμο. Κι αποδεχόσουν "παραγγελιές".

Κι έτσι μου έμεινε από σένα το φεγγάρι πάνω απ τον Λυκαβηττό και τα βρώμικα που χτυπήσαμε μετά στην Μαβίλη. Φοβάμαι ότι όταν σε καλέσουν οι αναμνήσεις μου θ' απουσιάσεις, Μαρκ. Και είναι κρίμα.

Απντέιτ:

Δυό μέρες μετά, μαθαίνουμε εμβρόντητοι ότι έκλεισαν τον Λυκαβηττό!

Δεν ξέρω αν αυτό θα παραμείνει έτσι, υποθέτω όχι, όμως αν μπορούσα να ξέρω οτι παρακολουθώ την -πιθανώς- τελευταία συναυλία στον Λυκαβηττό, ε ναι βρε Μαρκ, θα ήμουν πιο επιεικής μέσα μου. Οχι για σένα, για τον λόφο και την ιστορία του. Αλλα θα γλύκαινα τόσο ώστε να μην με ενοχλήσει ο επαγγελματισμός σου. Θα σημάδευα με τις ευαισθησίες μου το φεγγαράκι...

buzz it!

ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ

http://ta-nea.dolnet.gr//Article.aspx?d=20080613&nid=8844711&sn=&spid=876

Δεν μπορώ απο το πρωί να σκεφτώ τίποταα άλλο. Απο την οργή.

Θαθελα αυτοί οι ΜΠΑΤΣΟΙ -γιατί περί ΜΠΑΤΣΩΝ πρόκειται κι οχι αστυνομικών- που βρήκαν την εύκολη λύση να μπουζουριάσουν τους μουσουλμάνους και να μην ψάξουν σωστά για τα παιδιά, σίγουροι οτι γύφτοι που είναι, ε, θα τα πουλησαν δε μπορεί, αυτοί οι ΣΚΑΤΟΜΠΑΤΣΟΙ, να κλειδωθούν σε ασανσέρ και να ψοφήσουν απ τον πρώτο μεχρι τον τελευταίο. Μαζί με τον εισαγγελέα και τον ανακριτή που απο τα μισόλογα μιας μισοτρελης μανας 11 παιδιών, κατασκευασαν ενόχους κι αφησαν επι 14 μέρες αψαχτα τα παιδιά. Αν ήμασταν χώρα κι οχι σκατοκοινωνία θα έπρεπε ολοι αυτοί οι τύποι να αποπεμφθούν δια παντός και να εξοριστούν στην Αλβανία.

Αν ηταν ομως χριστιανοί ευηπόληπτοι πολίτες αυτοί που έχασαν τα παιδιά τους; Θα λειτουργούσαν έτσι;

Σημείωση: Τα παιδιά πέθαναν 4 μερες ΜΕΤΑ απο τον εγκλωβισμό τους γαμω το πουστη το Δια σας μεσα γαμω ξεφτιλισμένα αρχίδια. Γαμω το... που σας πεταγε. Εσείς είστε οι εγκληματίες. Γαμώ τη χώρα που ζω γαμω.

Σχωρατε με συνδίκτυοι.

buzz it!

Βαθύ, είναι το δέρμα

Πράγματι, δεν υπάρχει καμιά (εξωσυναισθηματική) διαφορά στο να πατάς ένα τομάρι σκύλου ή ένα τομάρι αγελάδας ή πρόβατου που έχει γίνει χαλάκι. Ούτε υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε τσιγγέλια με γδαρμένα γουρούνια και σε άλλα με γδαρμένα σκυλιά. Η μόνη διαφορά για το σύμπαν, βρίσκεται μέσα στην ψυχή σου. Με αυτή την έννοια, η ψυχή σου που εντοπίζει τη διαφορά, είναι το σύμπαν της. Σε μερικών μάλιστα την ψυχή δεν υπάρχει καν, γιατί αρνούνται και το τομάρι της αγελάδας να πατήσουν, άλλοι αρνούνται ακόμα και να τη φάνε. Αυτές οι ψυχές έχουν περισσότερη οικουμενικότητα μέσα τους.
Πράγματι, για το σύμπαν δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα στη σκοτώστρα που πέφτει με φόρα και συνθλίβει τη μύγα και στους όγκους μετάλλων που θάβουν χιλιάδες ανθρώπους μετά απο έναν σεισμό. Απολύτως καμμιά, εκτός κι αν κάπου σε αυτό το σύμπαν υπάρχει μια ψυχή που συμπαθεί περισσότερο τους ανθρώπους από τις μύγες.
Κι εντέλει, δεν υπάρχει καμιά διαφορά στο χαλί απο τομάρι σκύλου και στο χαλί από δέρμα ανθρώπου. Εξίσου λεπτή είναι η πέτσα που μας διαχωρίζει από το πάτωμα εμάς και του ζώου.
Η μήπως πρέπει να πω "βαθειά" ; Γιατί αν θυμηθώ τον Πωλ Βαλερυ, "βαθύ, είναι το δέρμα". Το δέρμα, κι όχι οι σκέψεις, οι στοχασμοί, οι φιλοσοφίες. Αυτό έχει το βάθος το αληθινό.
Ισως λοιπόν να υπάρχει μια διαφορά. Το τομάρι του σκύλου είναι πιο ζεστό.
Γι αυτό κι εγώ θα έκανα το ίδιο εικαστικό με γδαρμένους καλλιτέχνες.
Ενας πραγματικός Νταλί μπροστά στο τζάκι.
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15379&m=C07&aa=1

buzz it!

$%&*%$&#&$#^#$%#$^

Εύχομαι να πέφτω θύμα φάρσας. Τρομάζω στην ιδέα να μην είναι. Το μειλ που ελαβα πριν λίγο δεν το χωράει ο νους μου. Το αναδημοσιεύω ως εχει. Δε με νοιάζει που τα ίδια υφίστανται οι άνθρωποι, με νοιάζει η βεβήλωση της έννοιας της τέχνης. Το Αουσβιτς κατ αυτή την έννοια είναι ύψιστη μορφή της και ο Αιχμαν πρέπει να τιμηθεί μετά θάανατον με Νόμπελ. Αν είναι αληθινό αυτό που θα δείτε χρειάζεται δράση. Μου θυμίζει μια ιστορία ντόπιας καλλιτεχνιδος που συνέτριψε ένα πουλάκι στη διάρκεια μιας παραστασης. Με συγχωρείτε, εχω εξοργιστεί. Δεν θελω να σχολιάσω, θέλω να δείρω. ** Sent: Tuesday, April 08, 2008 12:31 PM Subject: ο κόσμος έχει ξεφύγει ΕΝΤΕΛΩΣ .... Tο 2007 ,ο Guillermo Vargas Habacuc, ένας ξεφτιλισμένος 'καλλιτέχνης' , πήρε ένα αδέσποτο σκυλί, το έδεσε με ένα κοντό σχοινί στον τοίχο μιας Γκαλερύ 'τέχνης' και το άφησε να πεθάνει αργά απο την πείνα και τη δίψα: Για αρκετές μέρες, ο δημιουργός αυτής της απίστευτης βαρβαρότητας και οι επισκέπτες αυτής της Γκαλερύ 'τέχνης' στάθηκαν απαθείς θεατές της αγωνίας του δύστυχου ζώου,μέχρι που τελικά πέθανε από την εξάντληση αφού πρώτα βίωσε μια επίπονη, παράλογη και αδιανόητη δοκιμασία. ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ??? Δεν είναι μόνο αυτό: η αξιότιμη Biennale κεντρικής αμερικής πήρε την αισχρή απόφαση , οτι η κτηνωδία που έκανε αυτό το υποκείμενο πρόκειτε για τέχνη , και κάλεσε τον Guillermo Vargas Habacuc να επαναλάβει την κτηνωδία του επισήμως στην Biennale του 2008. ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ!!! Υπογράψτε εδω: http://www.petitiononline.com/13031953/petition.html, δε χρειάζεται να πληρώσετε, ούτε να υπογράψετε, αξίζει τον κόπο, να απαιτήσουμε το υποκείμενο αυτό να μην χρίζει καμίας εκτίμησης ούτε να αποκαλείται καλλιτέχνης για τη βάναυση πράξη του, και για την ευχαρίστηση και την απάθεια του με τον πόνο του άλλου.. Είναι πολύ εύκολο, θα αρκέσει μόνο 10 δευτερόλεπτα και είναι αξιόπιστο! ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΣΑΣ. ΥΓ: Αν γράψετε το όνομα αυτού του ελεεινού στη μηχανή αναζήτησης Google θα δείτε τις φωτογραφίες του δύστυχου ζώου , και σελίδες web για να δείτε οτι πρόκειται για αληθινό περιστατικό. http://www.youtube.com/watch?v=O6vP8CgTonQ http://www.google.gr/search?hl=el&q=Guillermo+Vargas+Habacuc+&btnG=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+Google&meta=

UPDATE
March 22, 2008 Starving dog exhibit reported as a hoax The story of a dog being starved to death as part of an art exhibition appears to have been falsely reported by Costa Rican newspaper The Nation, according to new sources. I reported the appalling story here last week among global outrage about the exhibit and a reported invitation to repeat the work elsewhere.It has now emerged, however, that artist Guillermo Habacuc Vargas intended the work to be a stunt to show how a starving dog suddenly becomes the centre of attention when it is in a gallery, but not when it is on the street. The work was intended to expose people for what they really are - "hyprocritical sheep". He said that in order for the work to be valid, he and the gallery had to give the impression that the dog was genuinely starving to death and that it died.Juanita Bermúdez, director of the Codex Gallery, stated that he would not have allowed the dog to be mistreated, that it ate and drank regularly, and that it was allowed to escape back to the streets from where it was taken at the end of the exhibit. "It is conceptual art and a work that leaves a social message", he said.The stunt provoked massive outrage on a global scale, and over a million people have signed an online petition to try and prevent another dog being starved to death in a repeat of the exhibit. Unconfirmed reports say that the artist even received death threats and, judging by the vehement anger I've seen in response to this story, that would not suprise me.The strange thing is perhaps how you react knowing now that this was a hoax. I suspect, like me, you still feel angry, perhaps that it's sick, and that your initial reaction was totally justified. But though I may not agree with his shocking methods whatsoever, I have to admire Guillermo Habacuc Vargas' ability to inspire such a reaction and, in that sense, didn't he achieve what he set out to do? Whether it qualifies as 'art', conceptual or not, is a totally different matter... http://thepetextraordinarium.blogspot.com/ Επίσης:http://www.petfriendlyworld.com/chatforum/showthread.php?t=13650 http://www.snopes.com/critters/crusader/vargas.asp http://www.laprensa.com.ni/archivo/2007/octubre/05/noticias/revista/219438.shtml
2ο UPDATE στα σχόλια
Ισως όχι και τόσο hoax...

buzz it!

Μικρή κριτική του σύμπαντος

"To κακό δεν βρίσκεται στον ατομικισμό μας, αλλά στον τύπο του ατομικισμού που μας χαρακτηρίζει, ο οποίος είναι στατικός αντί να είναι δυναμικός. Στα μάτια μας, η αξία μας εξαρτάται από αυτό που σκεφτόμαστε, όχι από αυτό που πράττουμε. Ξεχνάμε πως αυτό που δεν κάναμε, δεν το βιώσαμε. Πως η πρωταρχική λειτουργία της ζωής είναι η δράση, όπως το πρωταρχικό χαρακτηριστικό των πραγμάτων είναι η κίνηση. Προσδίδουμε σημασία στις σκέψεις μας απλώς και μόνο επειδή είναι δικές μας. Θεωρούμε εαυτούς όχι, όπως έλεγε εκείνος ο Ελληνας, "μέτρον πάντων", αλλά κανόνα ή μονάδα μέτρησης των πάντων. Κι έτσι δημιουργήσαμε ανάμεσά μας όχι απλώς μια ερμηνεία, αλλά μια κριτική του σύμπαντος"

Βαρόνος ντε Τέιβε (Φ.Πεσσόα) Η Αγωγή του στωικού

Το σύμπαν γαμιέται.

Λαική σοφία

buzz it!

Αλκυονίδες ηδονές

«…Δεν με ελκύει η ξεδιαντροπιά της εξίσωσης: ‘Στον έρωτα η καλύτερη του ενός είναι η χειρότερη του άλλου’. Εγώ αυτήν την τάξη δεν πρόκειται ποτέ να την περάσω. Γι’ αυτό, σκασιαρχείο καλύτερα. Εμένα κάνε με κύκλο ομόκεντρο, να νιώθω τη συγγένεια. Και τότε η καλύτερή σου είναι η καλύτερή μου. Αλλά ομόκεντρο. Αλλιώς ζηλεύω. Κι όταν ζηλεύω γίνομαι έξυπνη. Και όταν γίνομαι έξυπνη, τα καταστρέφω όλα. Χάριν του κίβδηλου ενστίκτου που αφορά τους χαμηλούς. Και που το λένε αυτοσυντήρηση. Και που δεν με αφορά» Μαλβίνα Κάραλη Για να "αναγνωρίσεις κάτι από τον κόσμο (σου) που κρύβεται κάτω από τα Χ κιλά ζωντανού ιστού, μυϊκών και ινωδών οργάνων" στο κείμενο της Μαλβίνας, είτε κατανοείς πως εγκαταλείπεις την αυτοσυντήρηση κι επιλέγεις στη ζωή σου να νιάζεσαι πραγματικά για τους άλλους, είτε βαυκαλίζεσαι. Κατανοείς, υποτίθεται, ότι αυτό που θαυμάζεις το έχουν ανάγκη και οι άλλοι, όχι μόνο το θλιβερό σου μικροαστικό τομαράκι. Δηλώνεις ότι θα αρνηθείς να γίνει ο έρωτας καλύτερη του ενός (ο ένας είσαι παντα εσύ) και χειρότερη του άλλου. Λες οτι θα κάνεις κοπάνα στο μάθημα. Και υπογραμμίζεις την έννοια του κοινού κέντρου, να νοιώθεις λες τη συγγένεια. Να υιοθετείς τον πυρήνα αυτού του κειμένου, να τον προβάλεις ως πυκνή έκφρασή σου και, ταυτόχρονα, να είσαι υποκείμενο της αυτοσυντήρησης ενός μίζερου εαυτούλη και εκδορέας των άλλων, με ξεπερνά. Επιπλέον μου αποδεικνύει πως μερικοί άνθρωποι μπορεί να χαρακτηρίζονται ψεύτες, όμως πολύ συχνότερα, πραγματικά ψεύτικοι είναι εκείνοι που ο κόσμος περνάει γι αληθινούς. Μόλις γυρίσει η κλεψύδρα της διαπίστωσης, στο ψύχος του νιαξίματος που απαξιώθηκε ανατέλει επιτέλους δειλά μια αλκυονίδα ηδονή , κλεμμένη, οικειοποιημένη, από αυτά τα απερίγραπτα πλάσματα. Τη λένε απόσταση.

buzz it!

Valentine's


buzz it!

Η εκδορά


Στην αρχή αφαίρεσε από το μοντέλο της τη λάμψη στα μάτια.


Πέρασε έναν σκούρο τόνο κι από πάνω λίγο λευκό στον καμβά. Τώρα γυάλιζαν υγρά, σα να βούρκωνε. Κατόπιν έσβησε την έκφραση του προσώπου, αφαιρώντας έτσι κάθε διανοητικό χαρακτηριστικό. Αυτό που πρώτα έμοιαζε με ύφος ανθρώπου που σκέπτεται, έμοιαζε τώρα με έκφραση κρετίνου. Έπειτα τον έγδυσε. Έτσι όπως το φως ήταν ακατάλληλο, φάνηκαν όλες οι ατέλειες και τα σημάδια του χρόνου. Ζωγράφισε κι άλλες σκιές να υπερτονίζουν τις ζάρες στο δέρμα. Ζωγράφισε και μερικές φλύκταινες να πυορροούν. Έδωσε στη στάση του κάτι αφύσικο, έμοιαζε σα να υποφέρει από κάποιο τράβηγμα στην πλάτη. Βοήθησε λίγο ακόμα με τις γραμμές στο λαιμό, έτσι ώστε η αίσθηση που είχες ήταν ότι αν άνοιγε το στόμα του θα έβγαινε μια ψιλή φωνούλα σαν τσιρίδα. Εξαφάνισε τέλος κάθε ίχνος αρσενικού στοιχείου, ώστε να μην καταλαβαίνεις καν το φύλο του. Τώρα το εικονιζόμενο πρόσωπο ήταν όπως το ήθελε. Αφησε το πινέλο κι ανάσανε βαθειά.

Είχε πετύχει τον στόχο της. Είχε ζωγραφίσει τέτοιο έκτρωμα, που κοιτώντας το μπορούσε πια να ξεχάσει τον έρωτά της για το ίδιο το μοντέλο. Δια της τέχνης της, έγδαρε την ανάμνηση.

buzz it!

Vagina Dentata με ονοματεπώνυμο




Εξ αφορμής αυτού




και αυτού




σκέφτομαι ότι τα πραγματικά μουνιά με δόντια είναι εκείνα που, ενώ εσύ κάνεις ό,τι είναι δυνατόν για να τους δείξεις πως τα αγαπάς επειδή περιβάλλονται από τη γυναίκα, εκείνα επιμένουν να σε δαγκώνουν. Κι όχι αυτά τα πλαστικά αντι-βιαστικά. Οπότε κάποια στιγμή δεν αντέχεις πια και παραιτείσαι κι η γυναίκα που αγάπησες "αναβαθμίζεται" σε αυτό που ποθεί ανομολόγητα: "ενα μουνί που πήρα είσαι καλή μου", λέει τότε ο άντρας.
"Χωρίς τίποτα να το περιβάλει. Ενα μουνί. Με δόντια. Ηθελα την καρδιά σου. Κι εκεί με ξέσκισε. Μην απορείς λοιπόν που θα παραμείνεις για μένα ένα μουνί με δόντια κι ονοματεπώνυμο. Εσύ το επέλεξες να πάλλεται το μουνί στο στήθος σου. Και να δαγκώνει"

buzz it!

Μάθε παιδί μου μπλογκάρισμα

Ο Αλογοσκούφης με τον Στυλιανίδη αποφάσισαν σήμερα μεταξύ άλλων να μάθουν τους μαθητές να μπλογκάρουν. Προκήρυξαν μαθητικό διαγωνισμό (παρακάτω αντιγράφω δηλώσεις Αλογοσκούφη) "με το χαρακτηριστικό τίτλο «Ξεμπλόγκαρε» που απευθύνεται σε μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Ο στόχος μας εδώ είναι τριπλός: Πρώτον, να κινητοποιήσουμε τους μαθητές κάθε βαθμίδας να μάθουν να αξιοποιούν τα νέα μέσα, το web2.0 και κυρίως να μάθουν να δημιουργούν τα δικά τους ιστολόγια, τα λεγόμενα blogs, με εργαλεία που είναι ελεύθερα διαθέσιμα και δωρεάν. Δεύτερον, να δημιουργήσουμε περισσότερο ελληνικό περιεχόμενο, που να αφορά στην περιγραφή του σχολείου, της πόλης ή του χωριού των μαθητών, του περιβάλλοντος και της τοπικής ιστορίας αλλά και να ακούσουμε ιδέες για το πώς οραματίζονται οι μαθητές την Ψηφιακή Ελλάδα. Τρίτον, να εγκαινιάσουμε ένα νέο κανάλι επικοινωνίας για τη νέα γενιά. Ο διαγωνισμός αφορά στη δημιουργία blogs από μαθητή ή ομάδα μαθητών, με ανάπτυξη τεσσάρων ενοτήτων: Το σχολείο σου, η πόλη σου ή το χωριό σου, το φυσικό περιβάλλον και ο πολιτισμός της περιοχής που ζεις και η Ψηφιακή Ελλάδα. Αυτά είναι τα τέσσερα θεματικά στοιχεία που προωθούμε. Τα έξι καλύτερα blogs - δυο από μαθητές δημοτικού, δυο από γυμνασίου και δυο από λυκείου - θα βραβευτούν με χρηματικά έπαθλα. Ο διαγωνισμός ξεκινά την ερχόμενη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008" == Αχαχαχαχαχα!!! Εγώ τώρα γιατί θυμάμαι τις εκθέσεις για την αποταμίευση με δώρο κουμπαρά; Βρε παιδιά, δεν το εμπεδώαμε ακόμα ότι η δημιουργία προσωπικού ημερολογίου στηρίζεται στο ΚΕΦΙ και την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να γράφεις για ο,τι θες κι όχι για το χωριό, το σχολείο, την ψηφιακή αποτέτοια; Αν θέλατε να ανθίσει η μαθητική δημιουργία στα βλογς, ας τα απαγορεύατε ντε! (Υπάρχει και μια ακόμα ανακοίνωση για προμήθεια φορητών για μαθητές, τύπου λαπτοπ του Νεγκροπόντε, πιλοτικά. Ασχολίαστη ακόμα, στα σπάργανα γαρ. Το θετικό είναι ότι συνεχίζουν κι εφέτος την επιδότηση των 500 ευρώ για αγορά λαπτοπ σε 14.700 (+5000 με προβλήματα υγείας) αριστούχους πρωτοετείς φοιτητές. Κάτι είναι κι αυτό. Αν και θα έπρεπε να περιλάβει το σύνολο, ε; ) :)

buzz it!

Κώλος, σοδομία, μουνάκια, παρτούζες, χύνω, Μητσοτάκης

Σήμερα κοίταξα για πρώτη φορά τα στατιστικά όσων μπαίνουν σε αυτή τη σελίδα μέσω μηχανών αναζήτησης. Αν εξαιρέσει κανείς μερικές αναζητήσεις για ποίηση, οι αναζητήσεις των τελευταίων 3 ημερών που οδήγησαν κόσμο εδώ, ήταν οι εξής: "μανιακά συμπτώματα" "ανοιχτα ποδια" "χνουδωτο μουνακι" "δυνητική πραγματικότητα" "αδυναμία συγκέντρωσης μάτια" "γαμαω τιν αδερφη μου" "το υστερόγραφο μιας σχέσης" "καργιολεσ" "γιώργος χειμωνάς αυτοκτονία" Τωρα μόλις προστέθηκαν κι αυτά: "η αγνοτητα " "ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΟΥ ΣΑΜΠΑΤΟ " Κατόπιν αυτών σκέφτομαι πως θα είχα επιτυχία ως πορνογραφικός σύμβουλος δυνητικών μανιακών αυτοχείρων και ζητώ, υστερογράφως, να μου κατωχυρωθεί η ειδικότης. Υπόσχομαι δε να μείνω αγνός στο τούνελ, αν είναι Σαββατο. [Ο δε τίτλος του παρόντος ποστ, προφανώς αποσκοπεί στην αύξηση της αναγνωσιμότητας μέσω γούγλεων]

buzz it!

Αιτιώδης συνάφεια.




Η τρέλα είναι το παράσημο.
Η μανία είναι η καρφίτσα.
Η αγάπη ήταν ο ηρωισμός.


buzz it!

Κάτι λείπει

Κοιτάω τους ιδανικούς αυτόχειρες των ημερών μας και σφίγγεται το στομάχι μου. Κοιτάω τους διάσημους και τα τεστ DNA τους για τους καρπούς των σχέσεών τους και θλίβομαι. Να δώσεις τέλος στη ζωή σου Ζαχόπουλε, ναι. Να πέσεις στις ρόδες του φορτηγού δικηγόρε, ναι. Να πέσει η κυβέρνηση από ένα ροζ σκάνδαλο, ναι. Να κάνεις παιδί εξώγαμο Πασχάλη, ναι. Να μην ξέρεις ή να μην πιστεύεις ότι είναι δικό σου, ναι. Να εξαπατάτε γυναίκες, ναι. Να γίνετε όλοι κι όλες ρεζίλι των σκυλιών, ναι. Σε όλα ναι, εφόσον υπάρχει ο ανίκητος... Μα που είναι ο έρωτας;

buzz it!

Ενας λόγος να φτάσεις

Τόσον πολύ καιρό ακροβατούσε πάνω απ την παράλογη χαράδρα που πια δεν ζαλιζόταν να την κοιτάει. Χιλιάδες μέτρα χαμηλότερα, εκτεινόταν το απερίγραπτο: [το απερίγραπτο λέμε] [ελα, ξεκόλλα, είναι απερίγραπτο λέμε] -Μάγκα μου έτσι και πέσεις τη γαμήσαμε, του είπε –πάλι- ο Μελχιόρ, ενας σαχλός κίτρινος σκίουρος που κουβαλούσε απ την αρχή στην τσέπη του. Ενοχλητικός τύπος. -Ετσι και φτάσω απέναντι θα τον πουλήσω στο καραβάνι των ινδών, σκέφτηκε ο ακροβάτης. Είχε τώρα ένα λόγο για να φτάσει..

buzz it!