Επίλογος

Τα κείμενα που συναρμόστηκαν έτσι ώστε αυτή η νοηματική ενότητα να αποτελείται εξίσου από αυτοτελή διηγήματα όσο και από ενιαίο μυθιστόρημα, με τα διηγήματα να συγκροτούν το βασικό του κορμό, γράφτηκαν στη διάρκεια 18 ημερών, από τις 14 ως τις 31 Μαίου 2064, ημέρα θανάτου του, από τον παππού μου Νικήτα Ζ. Τα βρήκα στον υπολογιστή χωρίς τους τίτλους των κεφαλαίων -οι οποίοι είναι και η μοναδική μου αυθαίρετη συνεισφορά στο πιο ιδιόρρυθμο και τελικό του έργο. To επίγραμμα "Ζω, δηλαδή είμαι άλλος", στο τελευταίο κεφάλαιο, ανήκει στον Πορτογάλο ποιητή Φ.Πεσσόα, του οποίου ένα βιβλίο βρήκα επάνω στο γραφείο του παππού, με αυτή τη φράση υπογραμμισμένη σε μια τσακισμένη στη μέση σελίδα. Ορισμένοι αναγνώστες γνωρίζουν ίσως τον Νικήτα Ζ. από τα μυθιστορήματα, τις ποιητικές συλλογές και τις μεταφράσεις του. Ενδεχομένως θα απορήσουν με τα κείμενα αυτά καθώς παρουσιάζουν ετερογενές ύφος σε σχέση με το οικείο που μας είχε συνηθίσει εν ζωή ο συγγραφέας. Τα κείμενα αυτά μοιάζουν αταξινόμητα, γιαυτό και τα κράτησα στην αφάνεια μια δεκαετία. Το έκανα γιατί όταν τα πρωτοδιάβασα, ένοιωσα ότι ο προσφιλής μου παππούς, παρότι αναφερόταν σε τρίτα πρόσωπα ξεδίπλωνε μέσα από αυτά προσωπικά, σχεδόν μύχια ζητήματα, που ειλικρινά, δεν ήξερα αν είχα το δικαίωμα να τα εκθέσω σε κοινή θέα. Η μνήμη του εξάλλου ήταν τότε νωπή μέσα μου και αισθανόμουν κατά κάποιο τρόπο να είμαι η μόνη «κληρονόμος» και αποδέκτης αυτών του των σημειώσεων, που σε πολλά σημεία αναφέρονταν σε ένα νεώτερό μου εαυτό, απαλλαγμένο από τα βαρίδια της πραγματικότητας και ζωγραφισμένο εξ αρχής υπέρ-ρεαλιστικά από τον καλλιτέχνη. Σήμερα ωστόσο πιστεύω πως σκεπτόμουν εγωιστικά. Οι τελευταίες σκέψεις του Νικήτα Ζ. δεν ήταν διόλου προσωπικές. Αντιθέτως, το νόημα κάθε περιγραφής, είναι μεν στενά δεμένο με τις περιστάσεις και την ιδιάζουσα πρόσληψη της πραγματικότητας στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του, ωστόσο νομίζω τώρα πια πως ο παππούς βρήκε τον τρόπο να ξεπεράσει αυτούς τους περιορισμούς. Το καρναβάλι της κατανόησης και της κρίσης είναι ανοικτό σε όλους. Τα κείμενα αυτά γράφτηκαν σε μια μοναδική περίοδο του συγγραφέα τους. Αμέσως μετά από την έξοδό του από το νοσοκομείο, μετά από μια περίοδο 43 ημερών σε κωματώδη κατάσταση, συνέπεια μιας σπάνιας εκφυλιστικής νόσου. Ο Ζ. έζησε στο σπίτι του ακόμα 20 μέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, έχοντας οξυμένα αντιληπτικά προβλήματα, έντονους πονοκεφάλους και ένα επίλεκτο είδος αμνησίας. Λάμβανε συνεχή φαρμακευτική αγωγή και παρουσίαζε αδυναμία αναγνώρισης οικείων προσώπων, μεταξύ των οποίων πλήρως της μητέρας και μερικώς του δικού μου. Στη διάρκεια αυτών των τελευταίων ημερών του, μοναδική του ασχολία ήταν να γράψει ετούτα τα κείμενα. Η πάθηση που διαγνώστηκε ήταν εξαιρετικά σπάνια, μια νευρολογική διαταραχή που ονομάζεται «δυσαφηγησία». Πρόκειται για κάτι περισσότερο από απλή βλάβη της μνήμης, καθώς αποδιοργανώνει ριζικά την αίσθηση του εαυτού. Οι πάσχοντες φαίνεται να βιώνουν κάποιο είδος συγχώνευσης με τον εξωτερικό κόσμο. Η δυσαφηγησία αποβαίνει συνήθως μοιραία για την προσωπικότητα. Τα άτομα χάνουν την ικανότητα να κατασκευάζουν αφηγήσεις για το ποιοί είναι και τελικά χάνουν τον εαυτό τους, η ανακατασκευή του οποίου δείχνει να μην μπορεί να προχωρήσει ξέχωρα από την ικανότητα της αφήγησης. Ένας ψυχίατρος περιέγραψε ασθενή του που έπασχε από αυτό το σύνδρομο ως «αδειασμένο, χωρίς ψυχή». Πείστηκα να δημοσιοποιήσω τα κείμενα όταν, πολλά χρόνια αργότερα, στην προσπάθειά μου να βρω κάποια νοηματική άκρη -εάν δεχτούμε ότι υπάρχει κάποιο νόημα- διαβάζοντάς το από κοινού με φίλο καθηγητή ψυχολογίας, μου υπέδειξε ένα σύγγραμμα του Φρόιντ , που όπως ξέρουμε θεωρούσε τα όνειρα βασιλική οδό για το υποσυνείδητο, στο οποίο απομόνωσε τη φράση: «ο καθένας από εμάς μοιάζει με το σύνολο των χαρακτήρων σε ένα μυθιστόρημα ή θεατρικό έργο». Η επιστημονική υπόθεση του φίλου μου ήταν πως ο παππούς μου, επιχειρώντας υποσυνείδητα να ξεπεράσει τη δυσαφηγησία, με το χέρι του χάρου να του χαϊδεύει τα μαλλιά, άρχισε εσπευσμένα να ξανακατασκευάζει τον εαυτό του μέσω της αφήγησης άλλων. Από τη μνήμη του, η οποία για τους αρχαίους είναι η μητέρα των Μουσών, εκείνος είχε χάσει την πιο πρόσφατη, την πιο τρυφερή του μούσα. Για να μπορέσει να ξαναθυμηθεί τον εαυτό του, κατασκεύασε ιστορίες από τις μακροχρόνιες μνήμες του, που ενώ είχαν χαρακτηριστικά της δικής του ζωής, συνέβαιναν σε τρίτους. Από μεριάς μου θα το έθετα πιο απλά: έπρεπε τάχιστα να δημιουργήσει μια ψυχή να παραδώσει. Κι αν πιστέψουμε όπως ο Σέξπηρ, ότι είμαστε όλοι μας φτιαγμένοι από υλικά ονείρων, τότε ο τρόπος που το έκανε ήταν πρόσφορος. Αυτό που ακόμα με προβληματίζει είναι πως αν κάθε εμπειρία μεταβάλει τη συνείδηση, τότε η εμπειρία ανάγνωσης αυτών των παράξενων κειμένων μετέβαλε αρκετά τη δική μου. Από τότε ξυπνώ συχνά με την αίσθηση ενός παράξενου φωτός να εκβάλει πίσω στον κόσμο του συνειδητού. Ξέρω φυσικά πως αυτό δεν είναι πραγματικό συναίσθημα, αλλά πιθανότατα απότοκο της αγάπης μου για τον Νικήτα Ζ. και των αναγνώσεών του έργου του. Αλλά τι είναι η πραγματικότητα τελικά; Μήπως υπάρχουν πραγματικότητες που όταν αθροιστούν συγκροτούν μιαν άλλη πραγματικότητα; Ποιος μπορεί με ασφάλεια να πει αν οι ονειρευτές ήταν πλάσματα της φαντασίας του Ζ. ή όχι; Ας μου επιτραπεί να διατυπώσω μια τελευταία εκδοχή: διαβάζοντας τις ιστορίες του, αισθάνθηκα πως το όνομα με το οποίο βαφτίστηκα και εκείνο με το οποίο επέλεξε να με αποκαλεί, είχαν αντίστοιχη συνάφεια με αυτή των διηγήσεών του. Αδριανή Ζ.

ΤΕΛΟΣ ==== Οδηγίες για τολμηρούς:

Αν κάποιος θέλει να διαβάσει μεγάλο τμήμα του παρόντος μπλογκ σαν μυθιστόρημα (το οποίο υπάρχει και εντύπως αλλα εδώ είναι, νομίζω, καλύτερο και δε χρειάζεται να το αγοράσει κανείς) , δεν έχει παρά να ξεκινήσει από τον Κέντρωνα , να ακολουθήσει τις παραπομπές στο κείμενο αυτό και κατόπιν να συνεχίσει με τους Κεντρωνες 2, 3, (και τις παραπομπές τους) το Ζω, δηλαδή είμαι άλλος και να καταλήξει στο παρόν επιλογικό κείμενο. Επίσης μπορεί να διαβάσει πρώτα τα αυτοτελή διηγήματα και να συνεχίσει στους Κεντρωνες χωρίς να αλλοιωθεί η νοηματική ακολουθία, ή να μείνει σε αυτά εάν δεν του αρέσει η ιδέα της «διηγηματικής μυθιστοριογραφίας». Εναλλακτικά ας πιει καμιά μπυρίτσα. Εις υγείαν! :) Ευχαριστώ.

buzz it!

17 σχόλια:

Ιωάννα είπε...

Oι οδηγίες προς "τολμηρούς" έχουν υλοποιηθεί ήδη από τη μέρα που ξεκινήσατε τον Κέντρωνα.

Αισθάνομαι πια "τολμηρή", νομίζω...

Πως λέγεται αυτός/ή που θα το κάνει για δεύτερη φορά;

Αυτό σκοπεύω να κάνω μόλις τελειώσω την "Ταπείνωση του θριαμβευτή".

Μη νομίζετε όμως ότι είναι μεγαλύτερο από το δικό σας !!!

Το σχόλιό μου θα είναι νομίζω υπό μορφή ερωτήσεων (που έχω πολλές)!!!!

Σελιτσάνος είπε...

Κέντρωνας,λοιπόν:το κεντρικό σημείο φυγής του σχεδίου(αν κατάλαβα καλά).Αν πάθω σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα όταν το ξαναδιαβάζω,προσπαθώντας να συλλάβω την σύνολη αρχιτεκτονική του δομή,το κρίμα στο λαιμό σας.
Πάντως πιο πολύ κι από το κείμενο μ΄αρέσει η διάθεσή σας να το παρουσιάζετε σαν μια γλυκιά συνομωσία...

theorema είπε...

Περίμενα να ολοκληρωθεί το έργο σας για να σας αφήσω ένα σχόλιο.
Θα ήθελα απλώς να σας πω ότι πέρα από σπουδαίος αφηγητής είστε και πολύ ικανός Χαρτογράφος.
Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν ως δώρα τέτοιας ποιότητας κείμενα στο αναγνωστικό κοινό τους. Χαίρομαι ειλικρινά που είχα την τύχη να αποτελώ μέρος του δικού σας.
Τα σέβη μου.

Nomad είπε...

Ιωάννα,

είστε πράγματι τολμηρή και ιδίως, αντέχετε τα "σεντόνια". Εφόσον θα το κανετε και δευτερη φορά, σημαίνει οτι επιπλέον, είστε και ελαφρώς διεστραμμένη :ΡΡΡ

Επίσης αυτό το "μη νομίζετε οτι είναι μεγαλύτερο απο το δικο σας", τι να πω, με φτιάχνει!

:ΡΡΡ

Παρακαλω, ο,τι θελετε να ρωτήσετε με χαρά.

:)

Σελιτσάνε,

για μένα ήταν μια γλυκιά συνωμοσία. Ξεκίνησα με πρόθεση αποδόμησης, γκρεμίσματος ενός πράγματος και κατέληξα να το αναδομώ διαφορετικά ώστε να γίνει καλύτερο. Το ειρωνικό της περίστασης είναι οτι το γκρεμισμένο υλικό πληρώθηκε για να είναι ατεελές, ενώ το βελτιωμένο που προέκυψε, ίσως επειδή εκλείπει κάθε συναλλαγή, έχει καλύτερη θεα.


:)

Θεώρημα,

να σας στείλω τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό σας ή δέχεστε επιταγή;;;;

:ΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

hdd345f είπε...

Αντιλαμβάνεστε γιατί ο ΚΚΜ δεν έχει σχολιάσει ως τώρα.

Nomad είπε...

hdd345f,

πιστευω παντως οτι θα το κανει...σε μερικά χρόνια.

:)

theorema είπε...

Προτιμώ cash, αν δεν σας πειράζει.

:-ρρρρρ

nelly είπε...

Εγω παλι, νομιζοντας πως ειμαι τολμηρη, διαβασα μονο τις οδηγιες για τολμηρους αλλα καταλαβα οτι τελικα ειμαι ατολμη διοτι ολα τα αλλα δεν ετολμησα να...
Με το που αντικρυσα την πρωτη αναρτηση με τιτλο Κενταυρος... εχμ... συγγνωμη... Κεντρωνας... και ειδα τις παραπομπες αντεληφθην οτι μας προετρεπες να διαβασουμε ολο το μπλογκ.
Κι ετσι ουτε τον Παρνωνα διαβασα... εχμ... συγγνωμη... τον Κεντρωνα ηθελα να πω, ουτε καταλαβα τι ηθελε να πει ο ποιητης.
Κι επειδη οι περισσοτεροι αναγνωστες ειναι σαν την αφεντια μου, παρακαλω, εκ μερους των ατολμων αναγνωστων, οπως προβειτε σε αναρτηση-περιληψη της ιστοριας.
Εναλλακτικα πηγαιντε για μπυριτσα. Μπορει να συναντηθουμε γιατι κι εγω για μπυριτσα θα παω.

:)



Θεωρημα,
εισαι οντως διεστραμμενη.

Σελιτσάνος είπε...

@Nelly

Η περίληψη είναι απλή και ουσιώδης:
Ένας τύπος γράφει ιστορίες γιατί κάτι έχει να πει.Κάποιοι θέλουν να τον ακούσουν και τις διαβάζουν.Κάποιοι πάλι βαρυούνται-και καλά κάνουν-και αναβάλουν ή ματαιώνουν το διάβασμα.
Η κεντρική ιδέα είναι ότι όλοι μαζί πάνε μετά για μπυρίτσες!

nelly είπε...

Σελιτσανε,
η τελευταια χιουμοριστικη ατακα δεν εσωσε τελικα τον εξυπνακιστικο και πατροναριστικο χαρακτηρα του σχολιου σας.

Σελιτσάνος είπε...

@Nelly
Ζητώ ταπεινά συγγνώμη.Φαίνεται ότι το χιούμορ μου κατέστη ατυχές και παρεξηγήσιμο.Δεν ήταν η πρόθεσή μου αυτή.

Nomad είπε...

Θεώρημα,

τι να κάνω, σύμφωνοι, στείλτε μου αριθμό λογαριασμού και πιν.

:ΡΡΡΡΡΡΡ

Νέλλυ1,

και οι μπυρίτσες καλές είναι. Μη σας πω καλύτερες, ασε που δε χρειάζεται να επενδύσεις και χρόνο. Σχετικά με το αίτημά σας ιδού η περίληψη:

42



Σελιτσάνε,

μην την ξεσυνερίζεστε, είναι τουλαχιστον ομολογημένη κυνική!

:)

Νέλλυ2,

μα κι εσείς μην αρπάζεστε τόσο άμεσα, θα παρουμε φωτιές εδώ μέσα και θα αντί να πιούμε μπύρες θα τις χύνουμε ολουθε να τις σβήσουμε.



Σελιτσάνε2,

στη θέση πάντως σας θα της εδινα 2 σκαμπίλια, να μάθει. Τωρα που το ξανασκέφτομαι μπορεί και τρία.

Βάσκες είπε...

42, 42.

Πάντως πήγε η καρδιά μου στην κούλουρη και τώρα είναι πάλι πίσω.

Φοβήθηκα, ο έρμος, πως επρόκειτο για το κύκνειο άσμα σου. Μας λινκάριζες όλο το μπλογκ (οκ οκ υπερβολικό - παρά κάτι ψιλά), μας έχωνες μέσα στον σουρρεαλ ωκεανό σου (τα είπαμε για τα φάρμακα ε;) και τελειώνεις με επίλογο τον οποίο και διαφημίζεις ως τέτοιο 3 ποστ πριν.

Ε, με είχαν πιάσει τα δάκρυα. Σκεφτόμουν τι σχόλιο να γράψω, πως δεν έφτανε το σχόλιο, θα έπρεπε να γράψω ποστ, να σε καταγγείλω και να σε ευχαριστήσω μαζί, να σε οικτίρω και να σε σιχτίρω.

Βρε δεν γαμιέσαι και εσύ και ο γρύλλος σου.

Nomad είπε...

Βάσκες,

:))))))))))))))

(ο γρύλος, εννοείς ο του Κύρου γρανάζη ε; )

Rodia είπε...

Δεν μου αρέσει η μπύρα, οπότε... ρούφηξα τα κείμενα σκέτα!
Ευχαριστώώώώ :)))
Θα ξαναπεράσω για πιο προσεκτική ανάγνωση, με συνοδεία Benny Goodman -κατά προτίμηση.

Nomad είπε...

Ροδιά,

της τζαζ κι εσεις, ετσι εξηγείται η υπομονή σας. :Ρ
Ευχαριστώ πολύ.

:)

disa είπε...

情趣用品,情趣,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品